Join THE TEAM.

We immediately have space for an advanced trainee, lawyer or legal secretary!

View vacancies

Alimentatietermijn 12 jaren, of toch verlenging?

In beginsel bestaat de verplichting voor het voldoen van partneralimentatie voor de duur van 12 jaren. Tenminste, als het huwelijk niet korter dan 5 jaren heeft geduurd én er geen kinderen uit het huwelijk zijn geboren. Mocht er aan laatstvermelde vereisten niet zijn voldaan, dan is de alimentatieplichtige dus (in beginsel) gehouden om voor de duur van twaalf jaren een financiële onderhoudsbijdrage te leveren.

Na ommekomst van de termijn vervalt deze verplichting, tenzij de alimentatiegerechtigde tijdig een verzoek tot verlening van deze termijn indient.

Verlenging moet gevraagd worden binnen drie maanden vanaf het moment van de laatste feitelijke betaling door de alimentatieplichtige. Ook over de vraag wanneer deze termijn ingaat, heeft de rechtbank in onderhavige kwestie zich uitgelaten.

Indien de alimentatieplichtige, zonder een daaraan voorafgaande mededeling, na het verstrijken van de wettelijke alimentatietermijn van twaalf jaar alsnog gedurende een periode alimentatie blijft voldoen, kan daaraan een stilzwijgende overeenkomst tot het laten voortduren van de alimentatieplicht ten grondslag liggen. In dit geval heeft de alimentatieplichtige de laatste feitelijke betaling verricht op 1 juni van het bewuste jaar. De alimentatiegerechtigde had daarom uiterlijk op 5 september van dat zelfde jaar een verlengingsverzoek moeten indienen, nu de onderhoudsverplichting van de alimentatieplichtige, na het verstrijken van een termijn van twaalf jaar, is geëindigd op 5 juni. Na de beëindiging van de onderhoudsverplichting zijn door de alimentatieplichtige geen betalingen meer gedaan. Van een stilzwijgende overeenkomst is dan ook geen sprake, aldus de rechtbank. De alimentatiegerechtigde dient niet-ontvankelijk te worden verklaard in het verlengingsverzoek.

Mocht u omtrent het hiervoor gemelde vragen hebben dan wel behoefte hebben aan direct advies, kunt u altijd kosteloos contact opnemen met ons advocatenkantoor. Dit gaat snel en u krijgt direct een advocaat aan de telefoon. Wij zijn specialist op dit terrein. Bel ons nu op 030 252 35 20.

Bron: rechtspraak.nl
Sector Civiel

Datum uitspraak:

Zaaknummer:
De enkelvoudige kamer, belast met de behandeling van burgerlijke zaken, heeft de navolgende beschikking gegeven inzake:

[verzoekster],
verzoekster, verder te noemen: de vrouw,

en:

[verweerder],
wederpartij, verder te noemen: de man,

1. Verloop van de procedure

De vrouw heeft een verzoekschrift tot verlenging van alimentatie ingediend.

Een afschrift van het verzoekschrift is bij aangetekend schrijven door de griffier van deze rechtbank aan de man toegezonden.

Door de man is een verweerschrift ingediend.

De vrouw heeft nog gereageerd bij brief, met bijlage.

De zaak is behandeld ter terechtzitting.

2. Beoordeling

Bij beschikking van deze rechtbank is de echtscheiding tussen partijen uitgesproken. De echtscheiding is ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand.

Bij beschikking van deze rechtbank is de man veroordeeld om fl. 2.000,- (€ 907,56) per maand aan de vrouw te betalen als bijdrage in de kosten van haar levensonderhoud. Deze onderhoudsbijdrage is bij beschikking van deze rechtbank gewijzigd in die zin dat de man een bedrag van fl. 1.500,- (€ 680,67) per maand aan de vrouw dient te betalen als bijdrage in de kosten van haar levensonderhoud.

Bovengenoemde onderhoudsverplichting van de man is, na een verloop van de maximale wettelijke termijn van twaalf jaren, van rechtswege geëindigd. De man heeft op 1 juni voor het laatst € 836,11 aan de vrouw betaald.

De vrouw heeft de rechtbank verzocht de termijn van de door de man te betalen partneralimentatie te verlengen voor de duur van anderhalf jaar.

Ter motivering van haar verzoek heeft de vrouw gesteld dat zij door het eindigen van de onderhoudsverplichting van de man in financiële nood is geraakt. De vrouw heeft, na het wegvallen van de alimentatie, thans inkomen uit een WAO/WIA-uitkering van € 714,06 netto per maand. Daarnaast ontvangt de vrouw een aanvullende bijstandsuitkering, waardoor haar inkomen wordt aangevuld tot de bijstandsnorm voor een alleenstaande, thans zijnde € 913,- per maand. Door het wegvallen van de onderhoudsbijdrage van de man, is sprake van een inkomensdaling van 35%. Daar komt nog bij dat de gezondheidstoestand van de vrouw zodanig is verslechterd dat zij inmiddels voor 80% tot 100% arbeidsongeschikt is verklaard en derhalve niet in staat kan worden geacht om inkomsten te verwerven door middel van betalende arbeid. De vrouw heeft gesteld dat een dermate grote terugval in haar inkomsten zodanig ingrijpend van aard is, dat een ongewijzigde handhaving van voornoemde wettelijke alimentatietermijn, naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid niet van haar kan worden gevergd.

De man heeft tegen het verzoek van de man gemotiveerd verweer gevoerd. Primair stelt de man dat de vrouw niet-ontvankelijk is in haar verzoek, nu een verzoek tot verlenging van de alimentatietermijn ingevolge artikel 1:157, vijfde lid BW, binnen drie maanden na het eindigen van de onderhoudsverplichting moet zijn gedaan. Genoemde termijn van drie maanden zou in het onderhavige geval eindigen op 5 september. Nu de vrouw haar verlengingsverzoek pas op 7 september  bij de rechtbank heeft ingediend, dient zij niet-ontvankelijk te worden verklaard in haar verzoek.

De vrouw heeft de niet-ontvankelijkheid ter zitting betwist door een beroep te doen op een uitspraak van de Hoge Raad van 21 mei 2010 (LJN: BL9543). Daarin concludeerde de Hoge Raad dat de termijn van drie maanden, als bedoeld in artikel 1:157, vijfde lid BW, begint te lopen vanaf het moment dat de laatste feitelijke betaling is verricht. De man heeft bij zijn laatste betaling de volledige maand juni nog voldaan, terwijl hij slechts tot 5 juni diende te betalen. De vrouw stelt zich derhalve op het standpunt dat zij erop mocht vertrouwen dat de man, bij wijze van een stilzwijgende overeenkomst, de alimentatieverplichting wilde voortzetten tot het einde van de maand juni. De laatste feitelijke betaling was aldus de vrouw op 30 juni, zodat haar verzoek ontvankelijk is.

De man heeft zich hiertegen aangevoerd dat de laatste feitelijke betaling blijkens de stukken is verricht op 1 juni  Ter zitting heeft de man gesteld dat het geenszins zijn bedoeling was om zijn onderhoudsplicht ten aanzien van de vrouw te laten voortduren. De vrouw wist volgens de man ook dat de onderhoudsverplichting van de man in juni zou eindigen. De man is er abusievelijk van uitgegaan dat hij ten opzichte van de vrouw nog onderhoudsplichtig was voor de gehele maand juni, waardoor hij de onderhoudsbijdrage voor de gehele maand juni heeft voldaan.

Het verweer van de man richt zich vervolgens op het feit dat verlenging van de alimentatietermijn blijkens de jurisprudentie slechts in zeer uitzonderlijke situaties kan worden toegewezen. De alimentatiegerechtigde dient te stellen en te bewijzen dat er sprake is van bijzondere omstandigheden, waardoor een beëindiging van de alimentatie naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid niet gevergd kan worden.
De vrouw heeft in het kader van de echtscheiding destijds haar aandeel in de overwaarde van de echtelijke woning uitgekeerd gekregen, zijnde fl. 220.000,-. De vrouw wist dat de alimentatieverplichting van de man na twaalf jaar zou eindigen, zodat in de optiek van de man van haar verwacht mocht worden dat zij een bepaald bedrag zou reserveren om daarmee, na het verstrijken van de alimentatietermijn, in haar levensonderhoud te voorzien. De vrouw heeft daarnaast een inkomen en maakt bovendien aanspraak op verschillende fiscale toeslagen. De man is daarom van mening dat de vrouw niet is geslaagd in haar bewijs, nu van een financiële noodsituatie volgens de man geen sprake is. Bovendien is de financiële situatie van de man in de loop der jaren aanzienlijk gewijzigd. De man is opnieuw getrouwd, uit welk huwelijk twee thans nog minderjarige kinderen zijn geboren. Daarnaast dient de man nog af te lossen op schulden die zijn overgebleven uit het voormalige bedrijf van de man. Een verlenging van de alimentatietermijn zal dan ook onevenredig zwaar drukken op de financiële situatie van de man.

Ten aanzien van de ontvankelijkheid stelt de rechtbank voorop dat de maximale wettelijke alimentatietermijn van twaalf jaren een wettelijke vervaltermijn betreft en slechts in zeer uitzonderlijke omstandigheden kan worden geoordeeld dat toepassing daarvan naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar is. De in artikel 1:157 lid 5 BW genoemde termijn van drie maanden, waarbinnen een verlengingsverzoek moet worden ingediend, is eveneens een wettelijke vervaltermijn. Vanuit het oogpunt van rechtszekerheid, aldus ook de Hoge Raad op 21 mei 2010 (LJN: BL9543), vangt deze termijn aan op het moment van de laatste feitelijke betaling door de alimentatieplichtige en dus niet, zoals de vrouw stelt, de laatste dag waarop die feitelijke betaling betrekking heeft, zijnde in casu 30 juni. Indien de alimentatieplichtige, zonder een daaraan voorafgaande mededeling, na het verstrijken van de wettelijke alimentatietermijn van twaalf jaar alsnog gedurende een periode alimentatie blijft voldoen, kan daaraan een stilzwijgende overeenkomst tot het laten voortduren van de alimentatieplicht ten grondslag liggen.

Nu de man de laatste feitelijke betaling reeds heeft gedaan op 1 juni, had de vrouw uiterlijk op 5 september  zijnde de datum van de wettelijke vervaltermijn, een verlengingsverzoek moeten indienen. Na de beëindiging van de onderhoudsverplichting zijn door de man immers geen betalingen meer gedaan. Van een stilzwijgende overeenkomst is dan ook geen sprake. Gezien het vorenstaande is de rechtbank van oordeel dat de vrouw niet-ontvankelijk dient te worden verklaard in haar verlengingsverzoek.
De rechtbank komt om die reden aan de overige verweren van de man niet toe.

3. Beslissing

De rechtbank:

verklaart de vrouw niet-ontvankelijk in haar verzoek.

Share this story:
TEAM Advocaten

Geschreven door:

TEAM Advocaten
Zoeken:
RELIABLE & AFFORDABLE
Quick scan, second opinion, assessment of your case?
Please contact us, free of obligations
Wij maken gebruik van cookies om de gebruiks­­vriendelijkheid van onze website te verbeteren. Daarnaast kunnen we je hierdoor gerichte content bieden op onze websites, via onze andere kanalen en andere media. We onthouden je keuze zodat je niet iedere keer dat je onze website bezoekt deze vraag te zien krijgt. Naast het accepteren van de cookies, kan je de cookies ook beheren via 'Cookie instellingen'.
Accepteer cookiesPrivacy statementCookie instellingen